beklerken
dudaklarımı duymuyorsungözlerini kaçırıken görüyorlar
akşamları gün batımından
var olduğun aklıma geliyor
ne yaparsam yapayım
yok olacağım aklıma geliyor
aklın gidesi geliyor
ah ayaklarım üşenmese
gönül bir tufanda dönüyor
gözleri kör aklı sağır bu zamandan
isimsiz bir deftere adını yazıyorum
sonrası gelmiyor
ellerim yazıyor bir taşın üstüne
aklıma kazıyorum
gönül kabrine gireceksin diye
ödüm kopuyor
pervane oluyor gönlüm
koyunuma alıp seni de
sonunsuza kadar uyuyacak olunca
ah bu can ne ki sen olmayınca
sen nesin ki bu gönülde olmadıkça
ne sultanlara saray olurdu gönül
ne sevdalara yatak, ne gözlere ışık
yalnızız biliyorsun yek vucut olana dek