adımı söyle
sabahı oldurur sokak lambaları
kediler çöp koklarken sokaklarda
yalnızlığımı aklıma getirir
sabah olunca sen aklıma gelirsin
yavaş yavaş gözlerin girer gözlerimden
gün ışığı, parıltılar güzellik şarkıları söyler
hayat nasıl olmuşsa
durmuştur dudaklarının arasında
oysa ben ağzımı açamam
alfabemi çalmıştır her bir saç telin
öyle bir yerde durusun ki
elini ancak sen uzatırsın
deniz sokulur koynumdan içeri
"güzel" lügat kitabında bile kifayetsiz kalır
güzel bir o kadar yakın iken sana,
bir o kadar alakasızdır güzelliğinden
adımı fısıldarsın, yankısı içimde büyür
bir çocuk dünyaya gelir
adımı her duyuşumda dudaklarından
bedenimden bir parça durmaz
sessiz bir şehri bekler
her gece uyumadan önce
içinde adım söylenen
Mart 2010, İstanbul
yazan xseroot @ 7:21 ÖS
yorum yaz: 0
