Dead Poets Society: Nisan 2010

Salı, Nisan 20

zaman öldürür mevsimleri

vardır bir hikmeti elbet

dökülmüş yapraklar nasıl kopmuşsa

çiğnenmiş yollar nasıl geçilmiş gitmişse...

geçer gider elbet kara kışlar

soğuktan kabarmış kuşlar

bilirmisin ki doğruyu söyler bahar gelince

kalpleri küçücük olsun isterse

tohumu bana ait olmayan bir aklım

bilir misin ne kadar acıdır

kalbim dörtnala iken

bir kadını sevdirir bana

radyolar açılır, şarkılar çalınır

ekmeğine kaşık bal sürülür

ufuk çizgisi olur göz kapakları

işte o an sevgili

iki nokta olur gözlerin boşlukta

neresi öpülse öpülmeye kıyılmaz

işte o an sevgili

gözlerinin korkusu olur gözlerimde

ilkinde mahşer
bir yangındır bir kıyamet

kokusu sen olan

ikincisi cennet
neresi öpülse, bir daha öpülse...
öpülmeye doyulmaz

Nisan 2010 İstanbul