özlemek
bir yaz günüydü terliyordum
içim üşümüş gibiydi
seni özlüyordum
karanlık çöküyordu
sessizliğin öncesinde
sen gelmiyordun
pas tutumuş bir kapı menteşesi
yaşlı bir kadın gibi inliyordu
sigaranın dumanını izliyodum
zihnime sığmıyordu yalnızlığım
nemli bir gece düşlüyordum
ayaklarım beni oraya götürüyordu
soğuk şişeden bir yudum alıyordum
ayaklarım takibindeydi gözlerimin
boğazdan usul bir gemi geçiyordu
kirli bir çocuk yüzünü seyrediyordu yıldızlar
çok uzaklarda şaşkın bir çocuğu arıyordum
dünyayı döndüren gözleri
penceremden beni izliyordu
seni özlüyordum
sen gelemiyordun...
Mayıs 2010 İstanbul