Salı, Kasım 29

ötesi

Paramparça olmuş hayatlarımız
tuz buz  etrafa saçılmış düş kırıkları
yalnız sen olmak yetmiyor bazen
yalnızca ben ve sen olmak geçmiyor
durmuyor zaman avuçlarımda
akıp gidiyor sözlerin parmaklarımın rasından
gözlerin vazgeçilmez duvarlarım
ağlamaya yetmiyor gücü hayallerimin
dağılıp gidien düş kırıklarım
kaçılası duvarların ardında sesin
yanmaya hazır sıcak ellerimin üstünde
durdum sesini dinliyorum
burası sen değilsin aşk bu değil
ötesi belki daha ötesi...

Kasım 2011 Nazilli