bizim hikayemiz
öyle savrulduk ki dört bir yana
buluşamıyor acılarımız bile aynı yerde
özlemekteyim eskileri belki
bu gece bilmiyorsunuz kafama vurduklarımı
belki başka bir gece de buluşuyor of çekmelerimiz
oyalıyor dünya bizi an ve an
durduğumuz yerde dünya dönüyor
zaman akıyor hayat örseliyor
büyütüyor sandıkça bizi
hayat acımızı hafifletiyor durduğumuz yerde
bir kayaya sığınırdı acılarımız
ne fırtına girdi aramıza ne sevinçlerimiz
suyumuza koyduğumuz rakı kadar saftık
ne yana baksam yalan geliyor
ne zaman baksam sol yanıma
küllenen bir ateş yanıyor
acısını adam gibi içerdik yüreğimizin
sevincini adam gibi severdik
ne dökülmedik yaprağımız ne de kırılmadık dalımız
her şey bir yana gitse
adam gibi durduk işte
adam gibi bitsin diye bu hikaye...
(dostlara...)
Haziran 2012 İstanbul
yazan xseroot @ 2:37 ÖÖ
yorum yaz: 0
