zifiri gözleri
zifiri karanlığa dağılırım
sigaramın dumanının arasından
bir ışık beklerim
dalıp gittiğim kör düğümden
dağınık eşyalırım arasında kaybolurum
bir şey vardır sana ait derken
kendimi bulurum hep
seni arayan dalgın bir ben
saçma sapanlığına hayatın inat
bazen sevgisiz kıt kanaat
direnmeye çalışır ruhum
kulaklarımı tıkamış
gözlerimi çıkarmışken
gelir mi sesin uzaklardan
sıcak bir temmuz akşamı
dünyaya gözlerini açarken
beklerim serin nefesini
dünyamı kurtarır mı
bu saçma sapanlıktan
kabalığımı affeder mi diye
nasıl olur mecnunun gözleri
kör bile olsa
dünyası zifiri karanlıkta
sen de biliyorsun...
baktığım her şey değil
gördüğüm tek şey olur musun?
Temmuz 2012 Istanbul
yazan xseroot @ 1:07 ÖÖ
yorum yaz: 0
