hapucular
gece yarısı uyanır oldum
hiç olmazdı oysa ki
sabahları çıkardım kapından
üşenirdim senden uzaklaşmaya
huzurla kapardım gözlerimi
ilk uyanan sen olurdun
ve sitem ederdin bana
çocuk gibi olurdun
oyuncağı elinden alınan
hapucular gelirdi sonra
kahkahalar attıran korkulu rüya
güzel rüyalar görürdüm
yanımda değil sanki
aklımda uyurdun
gözlerim arardı seni
her yalnız uyandığımda
tüm sabahlar aynıydı sanki
bulamadığım seni yanımda
kendimi de kaybettim sonra
ben kokan çarşafların arasında
nereye baksam parçaları
kırılmış yüzlerin
sır olmuş sanki
saklı bir dolapta
sen yeter ki aşkı ara
bir yerinde bulacaksın
elbet benden bir parça
Agustos 2012 Istanbul