insanız
Dönüyoruz gün oluyor geceve yine gün yine gece
bunca umarsızlık içinde bazen
ne yere basıyor ayaklarımız
ne de göğe eriyor başımız
arıyoruz belli izlerini
buğulu seslere bırakıyorum
sensiz sabahların geceleri
bugün hiç yaşanmamış
yarın hiç olmayacak gibi
saçların arasında dolaşan rüzgar
kokunu ezbere başlamış
gün iyi iken gecede
gece iyi iken günde
bozukluklarımızın sesi cebimizde
hesabı kapatmaya yetmiyor
hayatın bize bıraktığı bahşişle
dört başı mamur mu
bu dünyanın
insanızhatayla var olmuşuz
en büyük meziyetimiz
unutmak olsa bile
dünya bir güne
bir geceye dönse bile
Eylül 2012 Istanbul
yazan xseroot @ 1:06 ÖÖ
yorum yaz: 0
