çaresizliğimiz
zor zamanlar koydum günlerin adınıbüyük çaresizliklerim de oldu
nefes almanın yaşamak olmadığı
hayatta kalmanın üzdüğü
bir sözcüğü ağzımdan çıkarmanın
bıçakla daha kolay olduğu
acıların ne kadar büyükse
sözcüklerin o kadar küçüldüğü
çok zor günlerimiz oldu
ama bilmezdim yoksunluğu
bir kapı aralığında üşümenin adını
nemli akşamların bu denli ıslak oluşunu
ciğerimi yakanın cigaram olmadığını
adındaki harflerin kalp ritmimden doğduğunu
çaresizliği öpüp alnıma yazarken
bilememek zor günlerin sonunu
işin ucunda artık
şakaya gelmeyen bir ben
uçup giden bir sen
nerede bıraktıysan beni
orada bulmak isterken
Temmuz 2013, Istanbul
yazan xseroot @ 5:06 ÖÖ
yorum yaz: 0
