yazmak isyan etmektir
epeydir konuşmuyor parmaklarımsevmiyor bir kadını sevgilerim
yapayalnız olduğumu hatırlatıyor
yaşanırken bir bir yıllarım
çizgili bir defter yaprağı gibiyim
yollarım önceden çizilmiş
yok aşk gibi zigzaglarım
derinlerde unutulan bir çocuk
üstüne örttükçe toprağı
geçmişin hırsını alırmışmış
ne varsa gelcekte sanki
gelecek mi o çocukluklar o aşklar
büyümek gerçekten boktan bir şeymiş
okumayı hiç öğrenmesem
hiç yazamasaydım mesela
hep öyle kalsam ne güzelmiş
Kasım 2013, Istanbul