Pazartesi, Eylül 26

Renk

Perdesi küçük pencereden
hücum eden ışığı kesen saclarin
Bana açık gözlerin
Sağa dönunce göremesem
Sola dönünce gorunur
Usuyen ayakların dolgun parmakların
Arasında gidip gelirim hevesle
Mesaisi saati olmayan günlerin
Çabuk batan güneşlerin memleketinde
Ansızın seninle olmak ve senle kalmak
Utanmadan uyanmak carsaf yokluğuna
Uyanmamak bazen yok olmak beraberce dünyada
Bir daha bakmak ve bir daha masum susuşuna
Gulusunu özlemek ki bu en çok özlemek
Anlamsız bakışların arkasından gelen
Gulusleri tekrar, tekrar gülüşmek
Sigarayı bırakmisken elinden tutuşmak
Puslu griden renkli hayat çıkaran
Bizi hatıra ederken
Renksiz bir güne uyanan ben
Renk arıyorum hayata dair
Sesi renk
Teni renk
Öpüşü renk
Sevişi renk
Sevişirken renk.

Eylül 2016, İstanbul